مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
12
ميراث حديث شيعه
ادّعاى پيشگفتهء اين بنده است . اين دستخط ، ظاهراً در « كتابخانهء تخصّصى أمير المؤمنينِ » مشهد ، در مجموعهاى از يادداشتهاى مرحوم سيّد عبد العزيز طباطبايى ، تحت عنوان « قيد الأوابد وجمع الشوارد » نگهدارى مىشود . « 1 » 2 . ظاهراً سلسلهء نسب ياد شده براي شريف بغدادي ، بجز در الشجرة المباركة ، همهجا دچار سَقط وتصحيف شده است . در واقع ، نسب درست وى چنين است : السيّد الأجلّ المرتضى ، النقيب بسمرقند ، المعروف بالبغدادى ، محمّد بن محمّد بن زيد بن علي بن موسى بن جعفر بن الحسين الأحول بن علي بن الحسن المكفوف بن الحسن الأفطس بن علىّ الأصغر بن الإمام زين العابدين عليه السلام . « 2 » گفتنى است نسب وى در بالاتر از موسى ، در منتقلة الطالبية ، بويژه در ذكر طالبيهء بروجرد « 3 » نيز به دقّت ، آمده است . 3 . شريف بغدادي ، علاوة بر دو كتابِ « عيون الأخبار » و « فَرحة العالم » يا « فرحة المتعلّم » ، كتاب سومى نيز با نام « شرف الأوقات » داشته است . « 4 » 4 . برخى مشايخ أو كه در تحقيق پيشين ، ياد نكردهايم ، عبارتاند از : أبو الحسن علي بن محمّد بن أحمد بن عتّاب العطّار - كه شريف
--> ( 1 ) . به گمانم مرحوم علّامه حاج شيخ محمّد باقر محمودى ، اين يادداشت را ديده ويا مضمون آن را از مرحوم آقا سيد عبد العزيز ، شنيده بودند ، گر چه جزئيات آن را به خاطر نمىآوردند ؛ چرا كه در بهار سال 1379 به من فرمودند : « آقا سيّد عزيز رحمه الله تحقيق كرده بود وپيدا كرده بود كه مؤلف اين كتاب ، از محدّثان علوي است كه شهيد هم شده است » . ( 2 ) . الشجرة المباركة ، ص 174 . ( 3 ) . منتقلة الطالبية ، ص 88 - 89 . شايان ذكر است كه محقّق اين كتاب ، محمّد مهدى الخرسان ، در مقدّمه ، از شريف بغدادي به بزرگى ياد كرده است . ( 4 ) . الأنساب ، سمعانى ، ج 4 ، ص 55 . گفتنى است اين جانب در تحقيق پيشين ، بر اين چاپ ( پنج جلدي ) از الأنساب ، دسترس نداشتم .